BAHARA DOÄžRU

Günler nisandan mayısa doğru gidiyor

Dumanlı dağların üstünde bir yeri

Bir yeri gözlüyorum

O kar adası gittikçe ereyip bitiyor

Ah oralarda olmak ÅŸimdi

Karışmak dağlardaki sessizliğe

Bir su damlası gibi kendiliğinden

UlaÅŸmak o yalnızlığa kimsesizliÄŸe  

BENCÄ°L

Bencillik en çürük yanımız

Her an çeker paçamızdan

Sıfır noktasına indirir bizi

Atlayıp geçersek ne iyi

Yoksa hiç olup kalırız

Gözümüz kör, kulağımız sağır

Susar içimizdeki insan sesi

Nice güzelliklere duyarsız

"Rab bana, hep bana"

Arsız otlara benzeriz

Hele kimilerini gördükçe

İnsanlığımızdan utanırız

kimbilir belki de

Silkinip bir güzelce

Pisliklerden arınırız

NAÇAR KALDIĞIMIN ŞİİRİ

Naçar kaldım dağların başında

Boynumu rüzgarlara verdim

Ne yapsın insan böyle olunca

Bir şarkı söylüyorum hazin

Bugün de akşam oldu

Gelmedi gelmez beklediÄŸim

Gözlerim gene yollarda kaldı

Bugün de akşam oldu

Bulutlar hey bulutlar

Her şeye alıştığım halde

Gene neden gözlerim doldu

Bulutlar hey bulutlar.

DAVET

Sana lodos demiÅŸiz

Bize alıştığın gibi gel

Güneyden koku getir

Dolu dolu bulutların önünde

Es ince ince es ılık ılık

Bir sabah kalkınca

Karları erimiş bulalım

Kabarmış bulalım tarlaları

Buralara oturmuÅŸuz

Sevdir bize

Selam getir

Güldür bizi

İLHAN İÇİN

Hiç bu kadar kararmadı gökyüzü

Hiç bu kadar kirlenmedi sular

Ä°nsan insana bu kadar uzak deÄŸildi

Böyle kaçırmazdık birbirimizden gözümüzü

Küçük bir kız şimdi babasını sorar

Hadi yanıtlayın kızartıp yüzünüzü

KENDÄ° ÅžARKIM

Yalnızlık tarlasının geniş düzünde

Tek başına yaşıyan kuşlar gibi

Yaşadım dayanabildiğim kadar

Öğüncüm bu olacak yeryüzünde

Bir yol ki kendimizden baÅŸlar

Kolay olmıyan güzel olan

Gelecek Türkiye'ye gidecektir

Geçip yalnızlığın tarlasından

İnanıyorum gerçek bu tarafta

Öyle gecelerim oldu ki apaydınlık

Pişman değilim üzgün değilim

Git kafamdan yalnızlık

SUSUZLUK

Susadım

Bozkırlar ortasında

Kurudu dudaklarım

Çağırmayın gelemem

Bir tas su uzatın

Çabuk olun biraz

Beni kurtarın